Dęte - ptaki należące do grupy czwartej klasyfikacji gołębi. Charakterystyczną cechą tej rasy jest zdolność nadymania ''wola''. Znane są one w Europie od roku 1600 poprzez najprawdopodobniej sprowadzenie ich z Azji. Do dętych należą garłacze oraz stawaki. Ich budowa ciała jest dość zróżnicowana, bowiem są to rasy o długich nogach. Ponad to o tułowiu noszonym prawie pionowo. Występują również rasy krótkonogie o tułowiu noszonym poziomo. Występują formy olbrzymie, jak i małe, drobne, karłowate. Mogą posiadać czub oraz być bez czuba. Jest to rodzaj gdzie gołębie są gładkonogie i łapciate. Ich ubarwienie jest bardzo różnorodne. Jeżeli chodzi o lot tych ptaków na ogół są to ptaki ''ciężko latające''. Najważniejszą rolę w nadymaniu szyi, bardzo charakterystycznej czynności wykonywanej przez dęte, odgrywa przednia część przełyku. Aby uniemożliwić uciekanie powietrza gołąb zaciska swój dziób oraz przykłada język do podniebienia. W ten sposób zamyka połączenie jamy nosowej z tchawicą. Gdy jama ustna jest już zamknięta, dochodzi wtedy powietrze wydechowe, które ptak połyka. Warto podkreślić to, iż pojemność przełyku dętych jest pięć razy większa niż u gołębi pospolitych. Młode garłacze umiejętność nadymania uzyskują w 3 miesiącu życia. Natomiast największą pojemność zatrzymywanego powietrza osiągają, gdy są już dojrzałe płciowo.